هنوز جای پات رو قلبمه

هنوز جای پات رو قلبمه

هنوز داغی که روی سینه ام گذاشتی سرد نشده

هنوز آخرین لبخند تلخت از جلوی چشام پاک نشده

هنوز نتونستم فراموشت کنم

اما...

این رو می دونستی که هم ی او

نا کم رنگ شدن

کافیه یه موج کوچیک بیاد تا رد پات رو پاک کنه

کافیه یه نسیم کوچیک بوزه تا اون داغ رو سرد کنه

و کافیه یه اشک شوق ببینم تا اون لبخندت رو از جلو چشام پاک کنه

فقط....؟؟؟؟؟؟؟

می مونه جای اون داغ .....

دوستت دارم

 دوستت دارم ، دوستت دارم

 
 به لطافت برگ گل

 
به ظرافت و زيبايي گل رز ، نرگس ، مريم 

 به لطافت شبنم صبحگاهي ، به استقامت كوه ، به پختگي پير دهر

 دوستت دارم ، دوستت دارم

 به اندازه يك دنيا پر از محبت ، به تو عشق مي ورزم

 كاش كه اين عشق را با محبت پاسخ دهي

 دوستت دارم ، دوستت دارم

عشق من منتظرت مي مانم ، تا قيامت ، تا دنيا هست

 تا روزي عشقت را نثارم كني

دوستت دارم ، دوستت دارم

 مرغ عشق زيباي من

 فرسنگها از من دوري و روحم متعلق به توست

 دوستت دارم ، دوستت دارم

 دوستم داشته باش ، تا اعماق روحم از عشق تو لبريز شود

 اميد به تو دارم ، اميدم را نااميد نكن

 محبوب من ، دلدار من ، عشق من

 
 دوستت دارم ، تا دوستم داشته باشي

 مرغ عشق من ، جفت زيباي من

 دوستت دارم ، دوستت دارم

 اگر بدانم كه عاشقم هستي و مرا مي خواهي

 
 غم هجرانت را به جان مي خرم

 دوستت دارم ، دوستت دارم

 مرغ عشق من ، جفت زيباي من

 اميد و آرزويم ، تا آخر عمر منتظرت مي مانم

 دوستت دارم ، دوستت دارم

 

شعر از سهیلا انوری

پرستو

 

پرستوها چرا پرواز کردید جدایی را شما آغاز کردید

خوشا آنانکه دلداری ندارند به عشق و عاشقی کاری ندارند

خدا حافظی برای تو رهایی داشت برای من غم تلخ جدایی داشت

خداحافظی برای تو چه آسان بود ولی قلب من از واژه چه سوزان بود

خداحافظ غروب من طلوع من خدا حافظ ای محبوب خوب من.

نامه به تو

عزیزم

قلب من رو به تو پرواز مي كند
مرا ببخش ! از اين جرم بزرگ كه دوستي است و جنايت ها به مكافات آن رخ مي دهد چشم بپوشان ؟ اگر به تو «عزيزم» خطاب كرده ام ، تعجب نكن . خيلي ها هستند كه با قلبشان مثل آب يا آتش رفتار مي كنند . عارضات زمان ، آن ها را نمي گذارد كه از قلبشان اطاعات داشته باشند و هر اراده ي طبيعي را در خودشان خاموش مي سازند .
اما من غير از آن ها و همه ي مردم هستم . هر چه تصادف و سرنوشت و طبيعت به من داده ، به قلبم بخشيده ام . و حالا مي خواهم قلب سمج و ناشناس خود را از انزواي خود به طرف تو پرتاب كنم و اين خيال مدت ها است كه ذهن مرا تسخير كرده است
مي خواهم رنگ سرخي شده ، روي گونه هاي تو جا بگيرم يا رنگ سياهي شده ، روي زلف تو بنشينم
 من يك كوه نشين غير اهلي ، يك نويسنده ي گمنام هستم كه همه چيز من با ديگران مخالف و تمام ارده ي من با خيال دهقاني تو ، كه بره و مرغ نگاهداري مي كنيد متناسب است
 بزرگ تر از تصور تو و بهتر از احساس مردم هستم ، به تو خواهم گفت چه طور
 اما هيهات كه بخت من و بيگانگي من با دنيا ، اميد نوازش تو را به من نمي دهد ، آن جا در اعماق تاريكي وحشتناك خيال و گذشته است كه من سرنوشت نامساعد خود را تماشا مي كنم
دوست كوه نشين تو

مطلب از شیلا

بای

این وبلاگ تا تا ریخ 5/5/۱۳۸۵ توسط خودم (جواتی) نوشته می شد می خواستم این وبلاگو حذفش کنم ولی دوتا از دوستام خیلی اصرار کردن که من این وبلاگو به اونا بدم من هم این وبلاگو دادم به این دوتا تا درمورد عشق و مسائل حواشی آن برای شما عزیزان بنویسند در حال حاظر این وبلاگ توسط دو خواهر عزیزم "شیلا " و "مهسا" اداره میشه

 

این آخرین پستی است که توسط من در این وبلاگ نوشته میشه من در آخرین پست وبلاگم می خواستم از دوستای خوبم و همه شما عزیزان که منو در نوشتن این وبلاگ تا به امروز همراهی کردید تشکر کنم از بهترین دوستای وبلاگم عروسک خانوم که بیشتر شعرهایم را از ایشان می گرفتم و در اختیار شما عزیزان قرار می دادم ویا آقای کاوه داداشی گلم که واقعا بهترین دوست وبلاگ من بوده و همچنین سها جان که بیشترین ورودی به وبلاگ من از وبلاگ ایشون بوده و همچنین همه ی شما عزیزان

این شعر آخرین شعر نوشته شده توسط من در این وبلاگ می باشد و انشا الله از بیستم مرداد ماه کار این دوتا خواهر عزیز شروع میشود